Een manager die niet bemiddeld in een conflict verhoogt het risico op escalatie. Dit heeft als gevolg een verslechtering van de werksfeer en samenwerking, vermindering van de productiviteit en, door de oplopende spanningen, een verhoogd ziekteverzuim en verloop van personeel. Met diplomatie en een kordaat optreden kan escalatie worden voorkomen en het werkklimaat worden verbeterd. Deze tips kunnen hierbij helpen. Lees meer »

Weer een mijlpaaltje bereikt in het schrijven van het agressie boek, het tweede hoofdstuk is af! Gaandeweg het schrijven ben ik wel tegen een raar fenomeen aangelopen. Het lukt mij niet om in een strakke, gestructureerde volgorde te werken, terwijl mij dat voor mij normaal gesproken geen enkel probleem is. De indeling staat, mooi in een vaste structuur, op papier. Wat is er dan logischer en makkelijker om volgens deze volgorde het boek te gaan schrijven. Dat is ook wel zo prettig, ik hou nu eenmaal van een beetje (veel) structuur. Al schrijvende kom ik er achter dat ik paragrafen, of delen van paragrafen, aan het schrijven ben die eigenlijk in hoofdstuk drie, vier, enzovoorts thuis horen. Een lichte paniek begint bezit van mij te nemen, zo wordt het natuurlijk een complete chaos en komt er helemaal niets van terecht. Zo kun je toch geen boek schrijven, zie je wel dat ik het niet kan! Gelukkig komt er na de nodige wijze raad weer rust in de tent. Dit schijnt een heel normaal verschijnsel te zijn, de kunst is om er een gestructureerde chaos van te maken. Kijk, daar kan ik wat mee. Als ik ergens structuur in kan aanbrengen dan is het goed. Na even zoeken is het gelukt, het is mogelijk om zelfs structuur aan te brengen in een chaotische situatie. Dan is het ineens geen chaos meer. Hoe simpel kan het leven soms zijn. Nu kan ik mij weer in alle rust volledig gaan richten op de inhoud. Ik kan niet wachten om het met jullie te delen. Laat ik dat maar volgens de vaste structuur doen en gewoon wachten op de uitgifte van het boek.

Gerard de Bruin

“Kan mijn leidinggevende deze cursus ook niet volgen? Iedere keer als hij erbij komt als een klant vervelend doet lost hij het probleem meteen op, zonder ook maar iets te zeggen van het vervelende gedrag. Dat is lekker makkelijk en zo maakt hij het voor ons alleen maar erger!” De deelnemer aan de Agressie Reductie Training zegt het met een lach om haar mond. Haar ogen, stem en de rode wangen verraden echter haar echte gevoel bij deze opmerking. Dit is een veel gehoorde opmerking van deelnemers aan trainingen in het voorkomen en stoppen van agressie. Is dat terecht? Lees meer »

(Deze foto is in scene gezet, de personages hebben niets met het in dit artikel beschreven voorval te maken)
U zit ’s avonds laat rustig in de trein. Moe van het werk of nog nagenietend van een gezellig avondje stappen met vrienden. Buiten is het donker en koud, u staart dromerig naar uw eigen spiegelbeeld in het raam. Het zachte schommelen en het geroezemoes van de andere passagiers wiegen u langzaam in slaap. Opeens komen er twee mannen de coupe binnengerend. De voorste schreeuwt om hulp en is duidelijk op de vlucht voor de achterste man. De voorste man wordt ingehaald, op de grond gegooid en vlak voor uw ogen geschopt en geslagen. Huilend en smekend krabbelt hij overeind en rent verder, nog steeds roepend om hulp. De  trein rijdt het station binnen, de deuren gaan open en u ziet de twee mannen over het perron langs uw raam rennen. De voorste man draait zijn bebloede gezicht in uw richting. U ziet de angst in zijn ogen, zijn mond die geluidloos het woord ‘Help’ vormt. Rennend verdwijnt de man, met zijn belager op de hielen in de richting van de uitgang van het station. De trein trekt weer op en rijdt langzaam weg van het station. Gelukkig is alles goed afgelopen en kunt u weer rustig verder dommelen, toch? Lees meer »