Eenzame relschoppers

Jan Willem van de Pol, hoofdbestuurder van de Nederlandse Politiebond, pleit voor een databank waarin alle relschoppers die zich schuldig hebben gemaakt aan agressie en geweld tegen politieagenten en ambulancebroeders worden opgenomen. Na registratie moeten deze relschoppers vervolgens direct in een sociaal isolement geplaatst worden. Geen lidmaatschap meer van een een sportclub of de ANWB, niet meer vliegen met de KLM, et cetera. Dit plan lost het probleem niet op, de kans is zelfs groot dat het juist tot meer agressie gaat leiden.

Ik geloof niet dat de gemiddelde relschopper er wakker van zal liggen dat hij niet meer met de KLM mag vliegen of lid mag worden van de ANWB, hij of zij zal er echt niet eenzamer van worden. Het eerste wat door mijn hoofd schoot bij het lezen van dit plan waren de berichten van mensen die, soms onterecht, in de databank van vermeende terroristen waren opgenomen en hierdoor in een écht sociaal isolement terecht kwamen. Dat ging heel wat verder dan geen hulp krijgen bij pech onderweg of het niet mogen vliegen met een witte zwaan. Door dit soort maatregelen wordt de kans alleen maar groter dat deze mensen zich sterker zullen gaan afzetten tegen de instanties die hen ‘dit hebben aangedaan’. Waardoor het geweld tegen hulpverleners alleen maar zal toenemen.

Ik ben het er helemaal mee eens dat onze hulpverleners hun werk op een veilige manier moeten kunnen doen. Helaas zullen er altijd mensen zijn die, om wat voor reden dan ook, geweld tegen hen gebruiken. Het is een utopie te denken dat we dit fenomeen helemaal uit kunnen bannen. Het aantal geweldsincidenten kan wel worden teruggedrongen. Hiervoor is niet een hardere maar een consequente en duidelijke aanpak nodig. Relschoppers moeten beseffen dat ze er niet zomaar mee weg kunnen komen en worden bestraft als ze geweld gebruiken tegen hulpverleners. Iedere keer weer, na drie denkbeeldige tikken op de vingers gaat het toch echt een keer vervelen.

Inmiddels is uit vele onderzoeken gebleken dat alleen (zwaarder) straffen niet helpt. Ook de oorzaak van het geweld zal moeten worden aangepakt. Waren de daders onder invloed van alcohol of drugs, doe daar iets mee. Deden ze het voor de lol, confronteer ze maar met de gevolgen van hun daad. Hebben ze hun agressie niet onder controle, leer ze daar mee om te gaan. Dit vraagt om een lange adem en een integrale aanpak waar zowel de individuele hulpverlener als politie, justitie, de rechterlijke macht en de politiek verantwoordelijk voor zijn. De makkelijke ‘oog om oog, tand om tand’ aanpak kent maar een winnaar en dat is het geweld.

Gerard de Bruin
Deskundige in conflict- en agressie management

Contact>>

Home>>

Reageren?