Weer een mijlpaaltje bereikt in het schrijven van het agressie boek, het tweede hoofdstuk is af! Gaandeweg het schrijven ben ik wel tegen een raar fenomeen aangelopen. Het lukt mij niet om in een strakke, gestructureerde volgorde te werken, terwijl mij dat voor mij normaal gesproken geen enkel probleem is. De indeling staat, mooi in een vaste structuur, op papier. Wat is er dan logischer en makkelijker om volgens deze volgorde het boek te gaan schrijven. Dat is ook wel zo prettig, ik hou nu eenmaal van een beetje (veel) structuur. Al schrijvende kom ik er achter dat ik paragrafen, of delen van paragrafen, aan het schrijven ben die eigenlijk in hoofdstuk drie, vier, enzovoorts thuis horen. Een lichte paniek begint bezit van mij te nemen, zo wordt het natuurlijk een complete chaos en komt er helemaal niets van terecht. Zo kun je toch geen boek schrijven, zie je wel dat ik het niet kan! Gelukkig komt er na de nodige wijze raad weer rust in de tent. Dit schijnt een heel normaal verschijnsel te zijn, de kunst is om er een gestructureerde chaos van te maken. Kijk, daar kan ik wat mee. Als ik ergens structuur in kan aanbrengen dan is het goed. Na even zoeken is het gelukt, het is mogelijk om zelfs structuur aan te brengen in een chaotische situatie. Dan is het ineens geen chaos meer. Hoe simpel kan het leven soms zijn. Nu kan ik mij weer in alle rust volledig gaan richten op de inhoud. Ik kan niet wachten om het met jullie te delen. Laat ik dat maar volgens de vaste structuur doen en gewoon wachten op de uitgifte van het boek.
Gerard de Bruin