Het boek biedt u praktische handvatten om grensoverschrijdend gedrag en agressie op effectieve en krachtige wijze te voorkomen en te stoppen en de mentale weerbaarheid te versterken.

Klik hier voor meer informatie over het boek.

Agressie? Het doet mij (n)iets!
Auteur Gerard de Bruin
Uitgever Boom/Nelissen, Amsterdam
ISBN 978 90 244 00638

Er zullen altijd mensen blijven die zich agressief gedragen, maar dat wil niet zeggen dat je alles maar hoeft te accepteren. Je moet zelf duidelijk maken waar de grens ligt. Agressie? Het doet mij (n)iets! biedt praktische en effectieve handvatten om grensoverschrijdend of agressief gedrag op een krachtige en duidelijke wijze te voorkomen en te stoppen.

Aan de hand van praktijkvoorbeelden wordt verduidelijkt hoe je de aangereikte handvatten in de praktijk kunt toepassen. Het boek biedt inzicht in je mentale weerbaarheid en hoe je die kunt versterken, zodat je steviger in je schoenen staat tijdens een confrontatie.

Het door Gerard de Bruin, oprichter van GdB conflict & agressie management, geschreven boek wordt in augustus uitgegeven door uitgeverij Boom/Nelissen te Amsterdam. Via deze nieuwsbrief zullen wij u verder op de hoogte houden.

Aanleiding voor het onderzoek waren geluiden uit het veld en rapportages van de Arbeidsinspectie, waaruit blijkt dat politiemensen toenemende stress ervaren in hun werk. De Raad van Korpschefs gaf daarom het bureau Andersson Elffers Felix de opdracht de omvang van het probleem te onderzoeken en de daaraan verbonden bedrijfskosten.

Burn-out
Van de 54 duizend politiemedewerkers kampt vijf tot zeven procent met ernstig psychische klachten zoals posttraumatische stressstoornis, depressie en burn-out. Twintig tot dertig procent heeft lichtere klachten: ze presteren veel minder, zijn sterk minder gemotiveerd, melden zich regelmatig ziek of zijn niet inzetbaar voor nachtdiensten of diensten in bepaalde wijken.

Te weinig aandacht
Struijs noemt verschillende oorzaken voor het grote aantal psychische problemen bij politiemensen. ‘Er is meer geweld en agressie in de samenleving en gezag wordt minder geaccepteerd. Binnen de korpsen schenken leidinggevenden te weinig aandacht aan psychosociale problemen en signaleren die te laat. Het ontbreekt ook aan adequate hulp en nazorg. Daarnaast kunnen er privé-problemen zijn. Die drie elementen lopen vaak door elkaar heen.’

Specifiek politiewerk
De tweede oorzaak vindt hij het meest zorgwekkend. ’Negentig procent van de politiemensen met psychische problemen meldt zich niet bij de interne hulpdienst, maar gaan ermee naar de huisarts of een andere hulpinstantie. Ze voelen zich niet veilig om daarover met leidinggevenden te praten; het taboe op het hebben van psychische problemen is binnen de korpsen groot.

Weerbaarheidstrainingen
Naar aanleiding van het onderzoek heeft minister Opstelten (Veiligheid en Justitie) op 28 juni een actieplan naar de Tweede Kamer gestuurd. De maatregelen moeten ertoe leiden dat in 2014 het aantal politiemensen met psychische klachten is gehalveerd. Alle politiemensen krijgen extra weerbaarheidstrainingen met aandacht voor gevaarbeheersing en optreden bij specifieke incidenten. Leidinggevenden en gewone politiemensen worden getraind in het herkennen van en omgaan met psychosociale klachten. Er komt laagdrempelige professionele opvang binnen de politie. Bij de werving en selectie van nieuwe politiemensen en tijdens de opleiding komt meer aandacht voor de fysieke en mentale conditie van agenten.

Tientallen miljoenen
Struijs zegt dat de minister hiermee alle verlangens van Politie Nederland heeft ingewilligd. De minister noemt er echter geen bedragen bij. Volgens Struijs zijn er tientallen miljoenen euro’s nodig voor de uitvoering van die plannen. ‘Met de vakbonden en de politiek zijn wij daarover momenteel in gesprek. Het zal wel spannend worden, maar het is evident dat met zo’n preventieve investering veel grotere kosten bespaard kunnen worden.’ (MvR)

Bron: Psy.nl

Sian L. Beilock, een professor psychologie aan de Universiteit van Chicago, vertelt in het Britse tijdschrift the New Scientist over haar onderzoek naar presteren onder stress.

Op momenten dat er veel van ons wordt gevergd, maken we gebruik van ons werkgeheugen. Dit is als het ware een mentaal kladblok waar we slechts een aantal dingen tegelijk op kunnen schrijven. De uitdaging tijdens stressvolle momenten bestaat niet alleen uit het succesvol uitvoeren van een opdracht, maar uit een efficiënte kanalisering van je aandacht.

Negatief effect
Uit een test waarbij verschillende mensen een rekensom moesten oplossen, bleek dat mensen met een groter intellectueel vermogen meer problemen ondervonden dan mensen met een kleiner intellectueel vermogen.

De rekensom kon zowel op een ingewikkelde manier worden opgelost, als op een simpelere wijze. De mensen met een groter werkgeheugen kozen voor de ingewikkelde manier en voelden tijdens stressvolle momenten dat hun vermogen op de proef werd gesteld. Zij wisten dat ze onder andere omstandigheden beter zouden presteren.

Automatische piloot
De andere groep was überhaupt niet in staat tot de ingewikkelde uitvoering en tijdens momenten met of zonder stress gebruikten zij steeds dezelfde simpele methode. De stress had op hen dus geen negatief effect.

Beilock wijst erop dat slimme mensen vaak overanalyseren en een hoog zelfbewustzijn hebben. Dit kan goede prestaties verhinderen. ‘Soms is de automatische piloot het meest effectief,’ aldus Beilock.

Downloaden
Beilock vergelijkt onze hersenpan met een computer. Als er te veel programma’s tegelijk openstaan, dan raakt het systeem overbelast. Om stress te verminderen is het volgens haar goed om angsten en gestreste gevoelens op te schrijven, omdat je dan emoties ’download’. Hierdoor spelen die gevoelens later niet meer op wanneer alle concentratie nodig is voor iets anders. Uit eerder onderzoek bleek dat cijfers met een half punt toenamen wanneer studenten tien minuten voor een toets hun gevoelens opschreven.

Bron: Elsevier

O. van Noortstraat 7
8023 WJ   ZWOLLE
Tel. 06-24281108

Postadres:
Postbus 40074
8004 DB Zwolle

www.conflictenagressie.nl
info@conflictenagressie.nl

Personele wijzigingen
Naast de verhuizing verandert er ook het een en ander op personeel gebied. Zo kunt u op de website binnenkort kennismaken met onze nieuwe trainers. Om gezondheidsredenen draagt Gerard de Bruin de dagelijkse leiding en de uitvoerende werkzaamheden over aan Maaike Ganzeboom. Gerard blijft als deskundige op het gebied van conflict- en agressie management verbonden aan GdB. Hannie Aerts heeft besloten een nieuwe uitdaging aan te gaan buiten GdB.

Voor velen is Maaike Ganzeboom geen onbekende, zij werkt al geruime tijd als trainer voor GdB conflict & agressie management. Na haar carrière in het onderwijs heeft ze eerst als trainingsacteur en later als trainer voor diverse trainingsbureaus gewerkt met opdrachtgevers als gemeentes, zorginstellingen, politie en defensie. Zij kijkt ernaar uit om de huidige kwaliteit te borgen en daarnaast onze dienstverlening en expertise op het gebied van conflict en agressiemanagement verder uit te breiden. Daar ligt een mooie uitdaging.

Maaike Ganzeboom, Gerard de Bruin

Taboe
Ondanks het feit dat veel medewerkers tijdens het werk met agressie worden geconfronteerd zijn er maar weinig die hiermee naar de leidinggevende of werkgever gaan. Het lijkt wel alsof er een taboe rust op het  bespreken van ervaringen met agressie. Hier kunnen diverse redenen aan ten grondslag liggen. In sommige organisaties heerst een cultuur waar het als ‘zwak’ wordt ervaren indien men over het onderwerp agressie praat. Dit maakt het voor medewerkers moeilijk zich kwetsbaar op te stellen, zeker voor degenen die moeite hebben met dit soort gedrag om te gaan. Ook wordt het onderwerp soms gebagatelliseerd met de gedachte ‘Het is nu eenmaal zo’ of ‘Het hoort nu eenmaal bij mijn beroep, het is niet professioneel als ik hier niet mee kan omgaan’. Een ander punt is dat er vaak geen structurele aandacht aan het onderwerp agressie wordt besteed. Kort na een incident of een bezoek van de Arbeidsinspectie wordt het onderwerp hoog op de agenda gezet, waarna het weer snel naar de achtergrond verdwijnt. Tot het volgende incident of de volgende controle.

Agressiebeleid
Voor een effectieve aanpak van agressie op de werkvloer is het van belang dat er structureel aandacht wordt besteed aan het voorkomen en stoppen van agressie op de werkvloer. Een ad-hoc agressiebeleid is geen agressiebeleid! Enkele maatregelen die u kunt nemen zijn:
* Stel duidelijke grenzen vast hoe er binnen uw organisatie met elkaar wordt omgegaan, bijvoorbeeld met behulp van de door Gerard de Bruin ontwikkelde Emotieballon. Een praktisch en eenvoudig model om de grenzen binnen uw organisatie bespreekbaar te maken en vast te stellen.
* Maak duidelijke afspraken hoe te handelen tijdens en na een incident en leg deze vast in een duidelijk, overzichtelijk en praktisch agressieprotocol.
* Zorg voor een goede maar eenvoudige incidentenregistratie. Dit geeft u inzicht in het aantal, de omvang en de aard van de incidenten en hoe het agressiebeleid kan worden bijgesteld om agressie in uw organisatie te voorkomen en te stoppen.
* Download gratis de ‘Succesfactoren voor een effectief agressiebeleid’ met praktische tips voor een structurele aanpak van agressie op de werkvloer.

Heeft u vragen of wilt u meer informatie over het voorkomen en stoppen van agressie op de werkvloer, neemt u dan contact met ons op. Graag denken wij met u mee bij het vinden van de juiste oplossing voor uw organisatie.

Knijpen
Deze beelden bestonden uit een boos, een neutraal of een angstig gezicht. Na het zien van de beelden moesten de deelnemers knijpen in een handgreep om aan te geven hoe graag zij het getoonde voorwerp wilden hebben. De voorwerpen die gevolgd waren door een boos gezicht, bleken het meest gewild.

Voedsel
Volgens Aarts is die reactie te verklaren vanuit de rol die boosheid en agressie vroeger speelden in de strijd om voedsel in tijden van schaarste. ”Wie geen motivatie vertoonde om eten te veroveren, had vanzelfsprekend een grotere kans om de strijd om voedsel te verliezen”, aldus de psycholoog. Een object dat gekoppeld is aan boosheid, mobiliseert mensen daarom onbewust om meer moeite te doen het te verkrijgen.

Verborgen boodschappen
Aarts vroeg zijn proefpersonen na afloop van het experiment waarom zij sommige voorwerpen liever wilden hebben dan andere. Zij hadden geen van allen door dat hun keuze gestuurd werd door verborgen boodschappen. ”Hun reactie was veelal: ik wilde dat voorwerp omdat ik het leuker vond. Daaruit blijkt wel hoe weinig we weten wat ons werkelijk motiveert”, aldus de onderzoeker.

Contact >>

Home >>

Bron: ANP

Ik geloof niet dat de gemiddelde relschopper er wakker van zal liggen dat hij niet meer met de KLM mag vliegen of lid mag worden van de ANWB, hij of zij zal er echt niet eenzamer van worden. Het eerste wat door mijn hoofd schoot bij het lezen van dit plan waren de berichten van mensen die, soms onterecht, in de databank van vermeende terroristen waren opgenomen en hierdoor in een écht sociaal isolement terecht kwamen. Dat ging heel wat verder dan geen hulp krijgen bij pech onderweg of het niet mogen vliegen met een witte zwaan. Door dit soort maatregelen wordt de kans alleen maar groter dat deze mensen zich sterker zullen gaan afzetten tegen de instanties die hen ‘dit hebben aangedaan’. Waardoor het geweld tegen hulpverleners alleen maar zal toenemen.

Ik ben het er helemaal mee eens dat onze hulpverleners hun werk op een veilige manier moeten kunnen doen. Helaas zullen er altijd mensen zijn die, om wat voor reden dan ook, geweld tegen hen gebruiken. Het is een utopie te denken dat we dit fenomeen helemaal uit kunnen bannen. Het aantal geweldsincidenten kan wel worden teruggedrongen. Hiervoor is niet een hardere maar een consequente en duidelijke aanpak nodig. Relschoppers moeten beseffen dat ze er niet zomaar mee weg kunnen komen en worden bestraft als ze geweld gebruiken tegen hulpverleners. Iedere keer weer, na drie denkbeeldige tikken op de vingers gaat het toch echt een keer vervelen.

Inmiddels is uit vele onderzoeken gebleken dat alleen (zwaarder) straffen niet helpt. Ook de oorzaak van het geweld zal moeten worden aangepakt. Waren de daders onder invloed van alcohol of drugs, doe daar iets mee. Deden ze het voor de lol, confronteer ze maar met de gevolgen van hun daad. Hebben ze hun agressie niet onder controle, leer ze daar mee om te gaan. Dit vraagt om een lange adem en een integrale aanpak waar zowel de individuele hulpverlener als politie, justitie, de rechterlijke macht en de politiek verantwoordelijk voor zijn. De makkelijke ‘oog om oog, tand om tand’ aanpak kent maar een winnaar en dat is het geweld.

Gerard de Bruin
Deskundige in conflict- en agressie management

Contact>>

Home>>

Dat is wat onderzoekers van de Schotse Universiteit van Aberdeen ontdekten aan de hand van verschillende experimenten.
Eén van de proeven, die onder leiding van hoofdonderzoekster Rhona Flin werd uitgevoerd, bestond uit het beledigen van studenten voor zij een geheugentest moesten maken. De ‘dankbare’ taak werd toebedeeld aan de aanwezige professor.

De studenten die onheus bejegend werden presteerden vervolgens minder dan studenten die niet beledigd waren. Flin: “De respons is vermoedelijk te wijten aan de emotionele opwinding die ontstaat door onbeschoftheid. Cognitieve capaciteit wordt, anders dan voor de test, in dat geval aangewend om de vrijgekomen emoties te verwerken. Of, nog eenvoudiger, ze zijn simpelweg afgeleid.”

Ook indirecte negativiteit bleek al van invloed. Bij een tweede proef werd een student die te laat kwam bij een practicum door de aanwezige groepsleider vernederd. Hoewel het niveau van de aantijging niet extreem was en de terechtwijzing op normaal volume uitgesproken werd, presteerden aanwezigen eveneens verminderd. Bij de controlegroep, die geen getuigen waren geweest van het incident, was dit niet het geval.

Professor Flin maakt zich naar aanleiding van de resultaten nu met name zorgen over werknemers in de medische branche. Door de verminderde prestaties in deze sector zouden patiënten meer risico lopen.

“Recente studies wijzen namelijk uit dat onenigheden en agressie tussen medisch personeel helemaal niet zeldzaam zijn”, aldus de wetenschapper in vakblad the British Medical Journal, waarin de studie is opgenomen.
Herkent u dit en wilt u weten wat u kunt doen om dit te voorkomen of te stoppen? Neemt u dan contact op met Gerard de Bruin, deskundige op het gebied van conflict- en agressie management.

Home>>