Eenzame relschoppers
Geplaatst in Algemeen, Gerard de Bruin, agressie, agressie in de publieke sector, agressie tegen hulpverleners, agressiebeleid, geweld in de publieke sector, veilige publieke taak op vrijdag 15 oktober 2010
Jan Willem van de Pol, hoofdbestuurder van de Nederlandse Politiebond, pleit voor een databank waarin alle relschoppers die zich schuldig hebben gemaakt aan agressie en geweld tegen politieagenten en ambulancebroeders worden opgenomen. Na registratie moeten deze relschoppers vervolgens direct in een sociaal isolement geplaatst worden. Geen lidmaatschap meer van een een sportclub of de ANWB, niet meer vliegen met de KLM, et cetera. Dit plan lost het probleem niet op, de kans is zelfs groot dat het juist tot meer agressie gaat leiden. Lees meer »
Ambulancemedewerkers, buschauffeurs en baliemedewerkers. Zij halen het nieuws omdat ze worden aangevallen of geschoffeerd. Voor de Arbeidsinspectie reden genoeg om in 2010 extra in te zoomen op de omgang met agressie en geweld bij organisaties in de publieke sector. Gerard de Bruin, deskundige op het gebied van conflict- en agressiemanagement, vindt de controles te vrijblijvend: “Het is symptoombestrijding.” Dit is een citaat uit het interview met Gerard de Bruin in
Agressie en geweld tegen personeel in Nederlandse ziekenhuizen neemt steeds verder toe. In 2009 zijn meer dan 2000 incidenten geregistreerd, blijkt uit onderzoek van RTL Nieuws bij 44 ziekenhuizen.Volgens ziekenhuizen is dit nog maar het topje van de ijsberg, want veel medewerkers melden het niet als ze worden uitgescholden, bedreigd of mishandeld. De daders komen vaak ongestraft weg, omdat personeel geen aangifte tegen hen durft te doen. In slechts 2% van alle gevallen uit 2009 stapte het ziekenhuis of de medewerker naar de politie.
De media staan weer bol van de voorvallen met agressie in bussen, op stations, in treinen, tegen hulpverleners en medewerkers in de publieke sector, enzovoorts. Na ieder breed uitgemeten incident worden er meteen allerlei maatregelen aangekondigd om de agressie een halt toe te roepen, van de inzet van meer beveiligers, het plaatsen van (meer) camera’s, de inzet van honden en een roep tot harder straffen. En zo rent men van het ene naar het andere incident. Hoewel er in veel organisaties allerlei protocollen op dit gebied aanwezig zijn blijken dit vaak alleen maar papieren tijgers te zijn. 